H Λυδία Καλλιπολίτη θα μιλήσει στο Building Materials Forum, που συνδιοργανώνουν η BOUSSIAS και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2022 στο αμφιθέατρο της OTEAcademy, για την Αρχιτεκτονική του Μεταβολισμού, χαρτογραφώντας και επανασχεδιάζοντας τις συγγένειες του δομημένου περιβάλλοντος ως προϊόν πολλών δυνάμεων, που μεταφράζονται στις εντάσεις μεταξύ προϊόντων και υποπροϊόντων, παραγωγής και κατανάλωσης και, τέλος, δημιουργίας και αποσύνθεσης. Από την πλευρά της, η Αρετή Μαρκοπούλου, θα παρουσιάσει την έρευνα μέσα σε τρεις κλίμακες design και planning, που εξετάζει τις εφαρμογές νέων υλικών, τις υπολογιστικές τεχνολογίες και την αξιολόγηση του κύκλου ζωής με στόχο τη δημιουργία πρωτοκόλλων για τη βελτίωση των διαδικασιών αστικής εξόρυξης και επαναχρησιμοποίησης υλικών σε μελλοντικές κυκλικές κατασκευές.

Το παρακάτω απόσπασμα, είναι από συνέντευξη των δύο Κεντρικών Ομιλητριών του Building Materials Forum στη La Republica.

1) Τα στοιχεία της έκθεσης φαίνεται να είναι αλληγορικά, αλλά είναι επίσης πειραματικά και πρακτικά. Από πρακτική άποψη, ποιο ήταν το πιο απαιτητικό και πολύπλοκο έργο της ίδρυσης του TAB;

Το πρώτο θέμα/έννοια που ξεκινήσαμε στην Μπιενάλε ήταν το Μεταβολικό Σπίτι, με σκοπό να δημιουργήσουμε ένα σπίτι από διασυνδεδεμένα προγράμματα σε μορφή δωματίων, ως οικοσύστημα και ως ζωντανό πείραμα. Αναθέσαμε διαφορετικά προγράμματα σε διαφορετικούς αρχιτέκτονες, με την προϋπόθεση ότι όλα τα μέρη θα «επικοινωνούν» μεταξύ τους, λαμβάνοντας τα απόβλητα άλλων προγραμμάτων ως είσοδο και μετατρέποντάς τα σε πόρους – ως έξοδο. Με αυτή την έννοια, συλλάβαμε το σπίτι ως ένα δοκιμαστικό κρεβάτι που ανακυκλώνει τους πόρους του. Η συμπερίληψη της οργανικής ζωής, της ζωής που εξελίσσεται σε διαφορετικούς θεσμούς ήταν μακράν ο μεγαλύτερος όμορφος αγώνας που συναντήσαμε.

2) Τι είναι αυτό που κάνει το φαγητό τόσο επείγον θέμα για αρχιτέκτονες και ερευνητές;

Στα πρώτα στάδια της πανδημίας, το πρόβλημα της επισιτιστικής ασφάλειας και το ερώτημα «από πού προέρχεται το φαγητό μας» έγινε εξαιρετικά σημαντικό. Η ευθραυστότητα των διαδικασιών παραγωγής μας και τα δίκτυα κινητικότητας που μεταφέρουν εμπορεύματα και τρόφιμα, προτρέπουν νέες μορφές εντοπισμού και σχεδιασμού κυκλικών οικονομιών.
Διερευνήσαμε πώς είναι δυνατόν να κατανοήσουμε το δομημένο περιβάλλον ως πόρο για εξόρυξη για περαιτέρω χρήση ή πώς να επαναχρησιμοποιήσουμε τα υποπροϊόντα της αστικής ζωής , με την ευρεία ατζέντα να αντικατασταθούν τα παραδοσιακά γραμμικά συστήματα «κατασκευής, χρήσης και διάθεσης» με κυκλικά συστήματα που στοχεύουν στον περιορισμό της απώλειας υλικού και πόρων.
Αντί απλώς να εξερευνούμε τεχνολογίες για να δοκιμάσουμε τα όριά τους ή τις δυνατότητές τους, η εργασία που παρουσιάζεται στο EDIBLE φέρνει φως στο γεγονός ότι η αρχιτεκτονική παροτρύνεται να καινοτομεί, θέτοντας τις κατάλληλες ερωτήσεις για ένα ριζικό θετικό αντίκτυπο στον τρόπο που ζούμε και αλληλεπιδρούμε. Οι τεχνολογίες, εδώ, γίνονται σύμμαχος σε μια άνευ προηγουμένου μάχη για την αποκατάσταση των επιπτώσεων της ανθρώπινης επιρροής μας σε έναν κόσμο που με τη σειρά του αλλάζει με ασύλληπτες ταχύτητες, διερευνωντας τον μεταβολισμό ως πρότυπα παραγωγής και διανομής ενέργειας και υλικού μέσα σε ένα «πολύσύμπαν».

Αυτή η πραγματικότητα δεν ανέχεται τον διαχωρισμό ανθρώπων και μη ανθρώπων ή της φύσης και της τεχνολογίας. Αντίθετα, προτρέπει την αξιολόγηση ενός μεταβαλλόμενου πλέγματος ζωής και θανάτου καθώς και εναλλακτικών μορφών ύλης, συμπεριλαμβανομένων μη ανθρώπινων παραγόντων, ανοίγοντας την έννοια των μη ανθρώπινων παραγόντων ώστε να περιλαμβάνει όχι μόνο βιολογικούς, αλλά και τεχνολογικούς και πολιτιστικούς άλλους, ενώ στοχεύει στη διερεύνηση των δυνατοτήτων όλων των φυσικών και τεχνολογικές εκφράσεις για τον μετριασμό της μολυσματικής και εξορυκτικής φύσης των επιθυμιών και των πρωτοκόλλων μας που σχετίζονται με την παραγωγή του δομημένου περιβάλλοντος.


Πρώτη δημοσίευση της είδησης στο καθημερινό newsletter Build