Η Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χριστίνα Αλεξοπούλου, αλλά και κορυφαίες επαγγελματίες και ακαδημαϊκοί του κλάδου, μας μιλούν για τις προκλήσεις στον μέχρι πρότινος ανδροκρατούμενο κατασκευαστικό χώρο, το μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων και ιδιοτήτων των γυναικών και την εταιρική στρατηγική της συμπερίληψης.

«Ηελευθερία δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν χειραφετηθούν πρώτα οι γυναίκες από κάθε είδους καταπίεση» είπε κάποτε ο Nelson Mandela και, αναμφισβήτητα, ο δρόμος προς την ισότητα των φύλων στον επαγγελματικό τομέα αποδεικνύεται ακανθώδης. Έρευνα που διεξήχθη την περίοδο Μαΐου – Σεπτεμβρίου 2019, από το Alba Graduate Business School, The American College of Greece, και τον Οργανισμό για την Επαγγελματική Ενδυνάμωση των Γυναικών Women on Top, με την υποστήριξη της Vodafone, απέδειξε ότι η πλειονότητα των γυναικών (67%) έχει βιώσει διακρίσεις λόγω φύλου στον εργασιακό χώρο, ενώ το 2019, η Ελλάδα βρέθηκε στην πιο απογοητευτική θέση στον δείκτη ισότητας των φύλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημειώνοντας, ωστόσο, από το 2020 άνοδο 4,6 μονάδων, που αντιστοιχεί σε μία από τις μεγαλύτερες αυξήσεις μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης.

Ένα «boys only club» που διευρύνεται
Οι γυναίκες στις κατασκευές συνιστούν μόνο το 1,25% του συνολικού εργατικού δυναμικού και, σύμφωνα με ανάλυση της Washington Post, το 14% όλων των εργαζομένων του κλάδου. Επιπλέον, όπως αποκαλύπτει έρευνα της Building Commission NSW, οι μικρές και μεσαίες κατασκευαστικές επιχειρήσεις απασχολούν λιγότερο από το 5% των γυναικών, με το 35% αυτών να μην απασχολεί καθόλου γυναίκες, ενώ το 71% όσων εργάζονται στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις έχουν βιώσει διακρίσεις, με μία στις δυο να υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση. Εντούτοις, σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας της Redrow PLC, η αντίληψη ότι ο κατασκευαστικός κλάδος συνιστά ένα «boys only club» αρχίζει να μειώνεται, αφού τρεις στις πέντε (66%) νεαρές γυναίκες ήδη εργάζονται, έχουν σκεφτεί ή είναι ανοιχτές να εργαστούν στις κατασκευές, μια αύξηση 17% συγκριτικά με το 2023.

Χριστίνα Αλεξοπούλου, Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών

Ζήτημα δικαιοσύνης η εργασιακή ισότητα των δύο φύλων
«Η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών στον κόσμο της εργασίας αποτελεί, εκτός από ρυθμιστική υποχρέωση παγκοσμίως και ένα ζήτημα δικαιοσύνης» δηλώνει στο Construction η Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χριστίνα Αλεξοπούλου που, έχοντας εργαστεί για περισσότερα από 20 χρόνια στα εργοτάξια, παρατηρεί ότι, ενώ οι γυναίκες που δραστηριοποιούνται στον κατασκευαστικό κλάδο αντιμετωπίζουνε ακόμη πολλές προκλήσεις, με την πάροδο του χρόνου υπάρχουν ενθαρρυντικές εξελίξεις.

«Το φαινόμενο των διακρίσεων βάσει φύλου, αν και έχει τις ρίζες του σε πολλαπλούς κοινωνικούς παράγοντες όπως προκαταλήψεις και στερεότυπα, στερεί από τις γυναίκες τις ευκαιρίες που δικαιούνται και οδηγεί σε μερική μόνο αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου, με αρνητική επίδραση στην παραγωγικότητα και τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων» σημειώνει.

Όπως υπογραμμίζει, όμως, οι προκλήσεις δύνανται να ξεπεραστούν με κοινή προσπάθεια τόσο σε πολιτικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. «Είναι ζωτικής σημασίας να ενισχυθούν πολιτικές εταιρικής κουλτούρας που προωθούν την ισότητα στον κατασκευαστικό χώρο και να υπάρξει επένδυση σε προγράμματα εκπαίδευσης που υποστηρίζουν την ποικιλομορφία» αναφέρει.

«Βασικό στόχο της κυβέρνησης συνιστά η ενίσχυση της θέσης των γυναικών στην αγορά εργασίας και η ισότιμη αξιοποίηση του γυναικείου δυναμικού της χώρας, προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομία μας αλλά και να τεθούν τα θεμέλια για την κοινωνική μας πρόοδο, καταλήγει η κυρία Αλεξοπούλου.

Αφροδίτη Ψαρά, CEO / President, PSARAS CONSTRUCTION CO. LTD

Αναγκαία η συμπερίληψη ικανών γυναικών
Δύσκολο κλάδο, ανεξάρτητα από το φύλο, χαρακτηρίζει την κατασκευαστική βιομηχανία η Αφροδίτη Ψαρά, President / CEO στη N. PSARAS CONSTRUCTION CO. LTD. «Η/ο μηχανικός/διευθυντής κατασκευαστικής εταιρείας, πέραν των τεχνικών γνώσεων, πρέπει να διαθέτει υψηλού επιπέδου οργανωτικές και ηγετικές ικανότητες, αλλά και άριστες επικοινωνιακές δεξιότητες, αφού έχει να διαχειριστεί άτομα διαφορετικού μορφωτικού υπόβαθρου» υπογραμμίζει.

Επιπλέον, όπως τονίζει «οφείλει να γνωρίζει τους κανονισμούς για την Ασφάλεια και Υγεία, να διαθέτει έμπειρο μάτι για τους κινδύνους και αίσθημα ευθύνης για την ασφάλεια όλων των εργαζομένων».

«Οι γυναίκες έχουν αργήσει να καθιερωθούν σε τεχνικά επαγγέλματα, όχι γιατί τους λείπουν οι δεξιότητες αλλά γιατί για δεκαετίες ο κατασκευαστικός κλάδος συνδυαζόταν κυρίως με χειρωνακτική εργασία» περιγράφει, τονίζοντας πως η συμπερίληψη άξιων εκπροσώπων τους καθίσταται πλέον αναγκαιότητα και εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι η ικανότητα και η δέσμευση ενός επαγγελματία σε αυτό που κάνει αναγνωρίζονται και εκτιμώνται ανεξαρτήτως φύλου.

«Ξεκινώντας την επαγγελματική μου καριέρα στον κατασκευαστικό κλάδο το 1983, σίγουρα ήταν πρωτόγνωρο μια γυναίκα πολιτικός μηχανικός να εμπλέκεται στα εργοτάξια, πόσο μάλλον να είναι εργολάβος» εξομολογείται η κυρία Ψαρά, υπογραμμίζοντας, όμως, ότι οι πρώτες γυναίκες που τόλμησαν να εισέλθουν στον χώρο αντιμετωπίστηκαν με σεβασμό και, ίσως, θαυμασμό. Μάλιστα, όπως μας πληροφορεί, η ίδια ήταν η πρώτη γυναίκα που υπέβαλε υποψηφιότητα και εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο του Συνδέσμου Εργολάβων Κύπρου!

Αντωνία Μοροπούλου, Καθηγήτρια ΕΜΠ, Μέλος Δ.Ε ΤΕΕ

Σε διοικητικές θέσεις η πλειοψηφία των γυναικών
«Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες είναι κυρίως τεχνικές, όπως εξάλλου και όλοι οι μηχανικοί, αλλά και προκλήσεις που σχετίζονται με τις μεταβαλλόμενες και με υψηλές συγκυρίες ρίσκου συνθήκες, όπως είναι ο σεισμικός κίνδυνος και οι πλημμύρες, φαινόμενα, δηλαδή, που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή και που οι γυναίκες έχουν την ευελιξία να μπορούν να τις αντιμετωπίσουν» δηλώνει η Αντωνία Μοροπούλου, Καθηγήτρια ΕΜΠ, Μέλος Δ.Ε ΤΕΕ.

«Οι γυναίκες καλούνται να αποδείξουν πώς μπορούν να φέρουν την επιτυχία με τον γυναικείο τρόπο εργασίας και management: τη μεθοδικότητα, την επιμονή, τη στοχοπροσήλωση σε συνδυασμό με την κατανόηση, τη διεισδυτική ματιά, που τις κάνει να ερμηνεύουν τα τεκταινόμενα στο επαγγελματικό τους περιβάλλον πολύ πιο σφαιρικά, αλλά και την έμπνευση και τη δημιουργικότητα που κάθε εταιρεία έχει ανάγκη για να βαδίσει προς το μέλλον, περιγράφει η Βιβή Δηλαβέρη, Director of Marmoline & Chryso BUs στη Nordia SA.

Νάνσυ Μπουρίδου, Αρχιτέκτων – Senior Project Manager, DIMAND Α.Ε.

«Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας σημειώθηκε σημαντική βελτίωση στις συνθήκες εργασίας και στις ευκαιρίες που δίνονται στις γυναίκες στον εργασιακό τομέα» παρατηρεί η Νάνσυ Μπουρίδου, Αρχιτέκτων – Senior Project Manager στη DIMAND Α.Ε, σημειώνοντας, ωστόσο, ότι το ποσοστό των εργαζόμενων γυναικών εξακολουθεί να είναι συγκριτικά πιο χαμηλό, αν και έχει αυξηθεί ο αριθμός όσων αποφοιτούν από τις πολυτεχνικές και τεχνικές σχολές. Ως πρόκλησεις για τις γυναίκες αναφέρει τη δημιουργία οικογένειας, εφ’ όσον πολλές φορές καθίσταται πολύ δύσκολη η επιστροφή τους στον εργασιακό χώρο, αλλά και το ανελαστικό ωράριο και την εμπλοκή τους σε όλο το εύρος των εργασιών του κατασκευαστικού τομέα λόγω συγκεκριμένων συνθήκων, π.χ. έργα εκτός τοποθεσίας διαμονής, εκτενή ωράρια, κλπ.

«Γι’ αυτό και η πλειοψηφία των γυναικών εργαζομένων στον κατασκευαστικό κλάδο απασχολούνται σε διοικητικές, κυρίως, θέσεις» μας εξηγεί, υπογραμμίζοντας τη συντονισμένη προσπάθεια που απαιτείται από τις εταιρείες για την προώθηση της ισότητας των φύλων, τη δημιουργία εργασιακών περιβαλλόντων χωρίς αποκλεισμούς καθώς και την παροχή ευκαιριών στις γυναίκες να ευδοκιμήσουν στον κατασκευαστικό κλάδο.

Σημειώνοντας βήματα προόδου
«Οι περισσότερες προκλήσεις ενσωματώνονται, δυστυχώς, και από τα δύο φύλα ως αυτονόητες να υπάρχουν» τονίζει η Σοφία Καραγιάννη από την Ολυμπία Οδό, Design Review & HS Coordinator στην Πατρών –Πύργου, αναφέροντας ως σημαντικότερη δυσκολία τη δυνατότητα να ξεπεραστεί αυτού του είδους το στερεότυπο.

«Κάτι τέτοιο θα καταστεί εφικτό όταν γυναίκες και άντρες καταφέρουμε να αναγνωρίσουμε τις αρετές και τις αξίες της διαφορετικότητας» διευκρινίζει.

«Βήματα προόδου σαφώς υπάρχουν» σημειώνει, θέτοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την προσωπική της εμπειρία από την εργασία της στην Πατρών – Πύργου, όπου γυναίκες μηχανικοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης στο πεδίο, ενώ σε ένα από τα τρία εργοτάξια προΐσταται γυναίκα εργοταξιάρχης.

Τζούλη Χαϊδά, CEO, ΙΚΤΙΝΟΣ & Πρόεδρος, Σ.Ε.Μ.Μ.Θ.

Η Τζούλη Χαϊδά, CEO στην ΙΚΤΙΝΟΣ και Πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Μαρμάρου Μακεδονίας -Θράκης, αναφέρει ότι «η εξόρυξη και επεξεργασία του μαρμάρου θεωρούνταν ένας κλάδος που κυριαρχούσαν οι άνδρες».

Όπως περιγράφει, ωστόσο, «ενώ τα στερεότυπα που συνοδεύουν τις γυναίκες στον επαγγελματικό χώρο ακόμη κρατούν -με τον βαθμό επιρροής τους στις διάφορες κοινωνίες να ποικίλει ανάλογα με τη χώρα και τον τομέα δραστηριοποίησης- τα τελευταία χρόνια στον κλάδο του μαρμάρου παρατηρείται σταδιακή αναβάθμιση του ρόλου τους, κάτι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό».

Σίβυλλα Χαΐνη, Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. & CEO, Χαΐνη Σίβυλλα και Συνεργάτες Ε.Ε

Διακρίσεις κατά τη διαδικασία προαγωγής και ανάπτυξης καριέρας
Τις ιδιαιτερότητες του κατασκευαστικού κλάδου επισημαίνει και η Σίβυλλα Χαϊνη Πολιτικός Μηχανικός Ε.Μ.Π. και CEO στη Χαΐνη Σίβυλλα και Συνεργάτες Ε.Ε, εξηγώντας μας πως ο πολύχρονος ανδροκρατούμενος χαρακτήρας της συγκεκριμένης βιομηχανίας έχει διαμορφώσει στερεότυπα και συμπεριφορές (ελευθεριότητα στο λόγο, ανοχή στον εκχυδαϊσμό στη συναναστροφή, μη ανοχή στη μητρότητα) που λειτουργούν ανασταλτικά στην εμπλοκή γυναικών σε αυτόν ή τη θέτουν σε διοικητικές θέσεις και πάντως όχι «στην πρώτη γραμμή».

«Το ‘οι κατασκευαστικές δε θέλουν να προσλάβουν γυναίκες ή οι γυναίκες δεν αναζητούν εργασία στις κατασκευαστικές εταιρείες;’ μου θυμίζει το ερώτημα της κότας και του αυγού» σχολιάζει, αποκαλύπτοντάς μας πως μετά από 34 χρόνια εργασίας είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ισχύουν και τα δύο.

Η κατάκτηση της «πρώτης γραμμής» και η τήρηση της αρχής της «ίσης αμοιβής για ίση εργασία» συμπεριλαμβάνονται στις βασικές προκλήσεις των γυναικών του κλάδου, δηλώνει.

Natasha Covas-Kneiss, CEO, Eltrak Group

Για τη δυσκολία της αντιμετώπισης προκαταλήψεων και στερεοτύπων που υποβαθμίζουν τις ικανότητες και τις επιδόσεις των γυναικών, δυσχεραίνοντας την αναγνώριση των επαγγελματικών τους ικανοτήτων, μας μιλάει η Natasha Covas-Kneiss, CEO στην Eltrak Group.

«Υφίστανται συχνά διακρίσεις κατά τη διαδικασία προαγωγής και ανάπτυξης καριέρας, καθώς και σημαντικές προκλήσεις στην αλλαγή των παραδοσιακών αντιλήψεων για τους ρόλους των φύλων στον κλάδο» σημειώνει, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι «όλο και περισσότερες γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων μητέρων, καταφέρνουν να διαπρέψουν και να καταλάβουν ανώτερες θέσεις στον κατασκευαστικό τομέα, αποδεικνύοντας ότι είναι δυνατή η δημιουργία ενός πιο ισορροπημένου και δίκαιου εργασιακού περιβάλλοντος».

«Αυτό αναδεικνύει την αλλαγή στις δυναμικές του κλάδου και την αυξανόμενη αποδοχή των γυναικών σε ηγετικές θέσεις, ενθαρρύνοντας την περαιτέρω διαφοροποίηση και την ισότητα των φύλων» παρατηρεί.

Μαριλίζα Στεφανίδου, SW Calculation Database Development & Support, ELVIAL.

«Οι γυναίκες μηχανικοί, σήμερα, αντιμετωπίζουν τον έντονο ανταγωνισμό, την ανάγκη για συνεχή ενημέρωση, εκπαίδευση και κατάρτιση, την ανταπόκριση στις τεχνολογικές εξελίξεις, την πίεση για «πράσινο» σχεδιασμό και βιώσιμες κατασκευές, την εξοικονόμηση ενέργειας, τη μείωση του ενεργειακού αποτυπώματος των κατασκευών, τα θέματα ασφαλείας στο περιβάλλον εργασίας κ.ά.» περιγράφει η Μαριλίζα Στεφανίδου, SW Calculation Database Development & Support στη ELVIAL.

Όπως υποστηρίζει « αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο ανταγωνισμό, ειδικά σε θέσεις ευθύνης, έλλειψη στήριξης και αναγνώρισης και πρέπει να εργαστούν περισσότερο για να αποδείξουν τις ικανότητες τους, να τεκμηριώσουν τη θέση τους και να διεκδικήσουν ευκαιρίες για την επαγγελματική τους εξέλιξη».

Ένα μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων και ιδιοτήτων
«Στον χώρο εργασίας, γυναίκες και άνδρες κρίνονται από την αποδοτικότητά και την ικανότητά τους, συνεπώς όποιος είναι καλός στη δουλειά του, θα φανεί έμπρακτα» μας λέει η Χριστίνα Αλεξοπούλου, υπογραμμίζοντας πως στη ζωή συχνά καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ανισότητες και δύσκολες συνθήκες και για να ξεχωρίσουμε, ιδιαίτερα στον χώρο της αγοράς, απαιτείται δυναμισμός και αποφασιστικότητα.

Όπως σημειώνει «οι γυναίκες φέρνουν ένα μοναδικό σύνολο δεξιοτήτων και ιδιοτήτων που εμπλουτίζουν το εργασιακό περιβάλλον». «Η εμπειρία τους συχνά συνοδεύεται από εξαιρετική οργανωτικότητα, ικανότητα πολλαπλών εργασιών, αποτελεσματική διαχείριση του χρόνου και μια επικοινωνιακή δεινότητα που ενισχύει την ομαδική συνεργασία και δημιουργεί ένα θετικό εργασιακό περιβάλλον» αναλύει, συμπληρώνοντας πως «συχνά φέρνουν διαφορετικές προοπτικές και καινοτόμες ιδέες, προάγοντας τη διαφορετικότητα και τη δημιουργικότητα, ενώ διαθέτουν ευαισθησία σε κοινωνικά θέματα, που μπορεί να συμβάλει σε πιο βιώσιμες και υπεύθυνες επιχειρηματικές πρακτικές».

«Λόγω του μοναδικού συνόλου δεξιοτήτων και ιδιοτήτων που φέρουν στον χώρο εργασίας, οι γυναίκες έχουν και την ευελιξία και την ικανότητα διεπιστημονικής σύνθεσης διαφορετικών ικανοτήτων για να αντιμετωπίσουν, και στον σχεδιασμό και στο έργο, τα προβλήματα που προκύπτουν εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και των υψηλών συνθήκων κίνδυνου που δημιουργεί στις κατασκευές, στις υποδομές, στις πόλεις στον χώρο» αναφέρει η κυρία Μοροπούλου. Όπως, μάλιστα, περιγράφει, την άποψή της επιβεβαιώνουν και σχετικά στατιστικά στοιχεία στην Ευρώπη τα τελευταία δέκα με δεκαπέντε χρόνια, που αποδεικνύουν πως στον χώρο του περιβάλλοντος και της μηχανικής της διαχείρισης έργων σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα, με υψηλές συνθήκες ρίσκου, τα ποσοστά των γυναικών αυξάνονται και υπερβαίνουν το 25%, ενώ σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο υπερβαίνουν το 30% και το 35%.

Ανθρωποκεντρισμός, ευαισθησία και επίλυση συγκρούσεων
«Τη δεκαετία του 80, όταν σπούδαζα, οι Άγγλοι έκαναν μια σοβαρή προσπάθεια να προσελκύσουν γυναίκες στον κλάδο της μηχανικής με το σλόγκαν «Engineering needs a woman’s touch», μας πληροφορεί η Αφροδίτη Ψαρά, τονίζοντας, έτσι, πως οι γυναίκες δύνανται να προσφέρουν στον συγκεκριμένο τομέα κάτι που δεν έχουν οι άντρες.

«Είναι λιγότερο συγκρουσιακές και ανταγωνιστικές, με αποτέλεσμα να πλεονεκτούν στην επίλυση συγκρούσεων, επιτυγχάνοντας συμφωνίες που ικανοποιούν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη» περιγράφει, ενώ συμπληρώνει πως αποδεικνύονται και πιο ανθρωποκεντρικές, χαρακτηριστικό που μεταμορφώνει τη δυναμική μιας κατασκευαστικής εταιρείας, δημιουργώντας ένα περιβάλλον με δέσμευση και αφοσίωση.

«Επιπλέον, εμφανίζονται πιο ευαίσθητες στο πολύ σημαντικό κόμματι της Ασφάλειας και Υγείας στις κατασκευές, διότι από τη φύση τους είναι προστατευτικές και λιγότερο ριψοκίνδυνες, ενώ έχουν την ικανότητα, με υπομονή και σύγχρονες πρακτικές, να αλλάξουν την κουλτούρα μιας ολόκληρης εταιρείας» προσθέτει η κυρία Ψαρά.

Επικοινωνία, υψηλό EQ και multi-tasking ικανότητες
«Στο κομμάτι της επικοινωνίας, είτε είναι λεκτική είτε γραπτή, οι γυναίκες τείνουν να εκφράζουν τις ιδέες τους με σαφήνεια, να ακούν ενεργά και να καλλιεργούν θετικές σχέσεις» παρατηρεί η Νάνσυ Μπουρίδου. «Επιδεικνύουν συχνά υψηλά επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης, που τους επιτρέπουν να κατανοήσουν την οπτική των άλλων, κάτι που μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ισχυρών ομάδων, την επίλυση συγκρούσεων και την παροχή υποστήριξης στους συναδέλφους» τονίζει.

«Συχνά διαθέτουν δυνατά multitasking skills και είναι πολύ οργανωτικές, πολύ ικανές να χειρίζονται αποτελεσματικά πολλαπλές ευθύνες και προτεραιότητες, συμβάλλοντας στην αύξηση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας» συμπληρώνει, υπογραμμίζοντας, συγχρόνως, και τις μοναδικές ηγετικές ικανότητες των γυναικών, που επιθυμούν να εξελιχθούν επαγγελματικά, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία που τους παρουσιάζεται.

Σύμφωνα με τη Σοφία Καραγιάννη «θα ήταν άδικο και για τα δύο φύλα να στεκόμασταν στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και αυτό διότι θα ενισχύαμε το διαχωρισμό, κάτι που είναι προτιμότερο να αποφεύγεται».

Όπως περιγράφει «η μοναδική διττή φύση της γυναίκας- τροφού αλλά και κυνηγού έχει πολλές αρετές να μοιραστεί με το χώρο, αρκεί να υπάρχει η απαραίτητη κατανόηση και ο χώρος για να εκφραστεί». «Όλα είναι θέμα χρόνου, θέλησης και εκπαίδευσης» τονίζει.

Αποφασιστικότητα και προσήλωση στους στόχους
«Οι γυναίκες εισάγουν στον χώρο μια φρέσκια και καινοτόμο προσέγγιση στην επίλυση προβλημάτων και στη διαχείριση έργων, ενισχύοντας την πρωτοπορία και τη δημιουργικότητα, ενώ η ικανότητά τους να επικοινωνούν αποτελεσματικά και να διαχειρίζονται σχέσεις ενισχύει τη συνεργασία και την ομαδική συνοχή, βελτιώνοντας την παραγωγικότητα και την αποδοτικότητα» επισημαίνει η κυρία Covas-Kneiss.

«Η ευαισθησία τους σε θέματα βιωσιμότητας και εταιρικής κοινωνικής ευθύνης προάγει την υιοθέτηση περιβαλλοντικά υπεύθυνων πρακτικών και τη δημιουργία κοινωνικά δίκαιων έργων, ενώ η προσήλωσή τους στην επαγγελματική ανάπτυξη αποτελεί ένδειξη της ισχυρής αφοσίωσης και του πάθους τους για την εργασία τους» περιγράφει, εξαίροντας, επίσης και την ικανότητά τους να συνδυάζουν την προσοχή στη λεπτομέρεια με τη συνολική οπτική ενός έργου, που συμβάλλει στην ακρίβεια και την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος.

«Ολοένα και περισσότερες γυναίκες διαπρέπουν στον χώρο όπου εργάζονται και, αποδεδειγμένα, συμβάλουν με τις ικανότητες, την κατάρτιση, αλλά και την θέληση τους, στην καινοτομία, την ποικιλομορφία και την αποδοτικότητα στον κλάδο» παρατηρεί η Μαριλίζα Στεφανίδου.

«Οι επικοινωνιακές τους δεξιότητες, η συναισθηματική νοημοσύνη, οι κοινωνικές ευαισθησίες και η συμπόνια οδηγούν στην ανάπτυξη ουσιαστικών σχέσεων και καλής συνεργασίας και παίζουν καθοριστικό ρόλο σε κάθε επαγγελματική διαπραγμάτευση» μας λέει ενώ ως στοιχεία απαραίτητα για την επίλυση προβλημάτων, την οργάνωση και τη διαχείριση έργων αναφέρει τον σύνθετο και πολύπλοκο τρόπο σκέψης και τις ικανότητες διαχείρισης που χαρακτηρίζουν τις γυναίκες. Όπως, μάλιστα, σημειώνει, οι δυσκολίες και τα στερεότυπα τις «οπλίζουν» με επιμονή, αποφασιστικότητα και προσήλωση στους στόχους τους.

Προσαρμοστικότητα, διαίσθηση και διορατικότητα
«Στην πανδημία, όπου το multitasking κατέστη ακόμη πιο απαιτητικό, πολλές γυναίκες αποσύρθηκαν από την αγορά και συνεχίζουν να αποκλείονται από τη δεξαμενή ταλέντων» μας ενημερώνει η Τζούλη Χαϊδά, υπογραμμίζοντας, ωστόσο πως «εκείνες δεν αφήνουν τα πράγματα στην τύχη τους, καθώς αφουγκράζονται τις αλλαγές, προσαρμόζονται γρήγορα στα νέα δεδομένα και προωθούν την ανάπτυξη της επιχείρησης με βάση μια ατζέντα μετασχηματισμού».

«Γενικότερα, εφαρμόζουν μια προσέγγιση λιγότερο αυταρχική, με εμφανή τη διάθεση για μεταρρύθμιση, ενώ, στην πλειονότητα τους, τείνουν να ενθαρρύνουν άτομα και ομάδες να κυνηγούν νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες, να εντοπίζουν ευκαιρίες για αλλαγή και να λαμβάνουν αποφάσεις» περιγράφει.

Επιπλέον, όπως παρατηρεί «οι διαφορετικές ιδέες και εμπειρίες τους προσθέτουν τεράστια αξία σε μια ομάδα, καθιστώντας την πιο ενδιαφέρουσα και επιτυγχάνοντας υψηλότερα επίπεδα καινοτομίας».

«Σε σχετικές έρευνες για τις δεξιότητες που ανιχνεύονται σε μεγαλύτερο βαθμό στις γυναίκες, αναφέρονται η επικοινωνιακή-κοινωνική νοημοσύνη, η ικανοποίηση, η ευελιξία, η προσωπική ανάπτυξη, η συνεργασία, ομαδικότητα (teamwork), η αναγνώριση, η αίσθηση προσφοράς, η στήριξη του άμεσου κοινωνικού περιβάλλοντος, η εργατικότητα, η υπευθυνότητα, η προσαρμοστικότητα, η δημιουργικότητα, η αυτοπεποίθηση, η επιμονή και η πειθαρχία» μας πληροφορεί η Χαΐνη Σίβυλλα.

«Μιλώντας προσωπικά, στην επαγγελματική μου πορεία πρώτα έμαθα να ακούω με προσοχή τον υψηλότερο αλλά και τον χαμηλότερο στην ιεραρχία ενός έργου,δεν φοβήθηκα να λέω «δεν γνωρίζω την απάντηση, θα το εξετάσω και θα σου απαντήσω», έμαθα να αναγνωρίζω πως «έκανα λάθος», με χαρά να αναφέρω ότι «κάναμε καλή δουλειά, μπράβο μας» και πάνω από όλα προσπάθησα και προσπαθώ να αντιμετωπίζω τα προβλήματα με ψυχραιμία χαμόγελο και ήρεμη συζήτηση» μας αποκαλύπτει.

Βιβή Δηλαβέρη, Director of Marmoline & Chryso BUs, Nordia SA

«Η γυναικεία διαίσθηση μπορεί να φέρει διαφορά στο χώρο της εργασίας όσον αφορά θέματα αποφάσεων management, στρατηγικής κατεύθυνσης και corporate παρουσίας κλπ.» μας λέει η Βιβή Δηλαβέρη, σημειώνοντας πως όταν αυτή έρχεται ως αποτέλεσμα γνώσης, εμπειρίας και καλής παρατήρησης του εργασιακού χώρου και των ζητουμένων της αγοράς, τότε είναι ο πολυτιμότερος σύμμαχος για μια εταιρεία. Τη στιγμή που διεθνώς πλέον ζητείται από τις εταιρείες μια υπεύθυνη παρουσία τους στην κοινωνία, οι γυναίκες είναι αυτές που θα το υλοποιήσουν, καθώς συνιστούν τις βασικές συνεχιστές της ζωής και, επομένως, η ευρύτερη ατζέντα που αφορά την κοινωνία, το περιβάλλον, το γενικό καλό είναι χαραγμένη στο DNA τους, αναφέρει η Βιβή Δηλαβέρη.

Διασφάλιση ενός ανοιχτού και συνεκτικού εργασιακού περιβάλλοντος
«Η στήριξη των γυναικών στον κατασκευαστικό κλάδο, αλλά και στους υπόλοιπους εργασιακούς κλάδους, απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση δηλώνει η Χριστίνα Αλεξοπούλου, που από την υφυπουργική της θέση διαπιστώνει συχνά ότι σε υψηλού επιπέδου συσκέψεις, η πλειοψηφία των εκπροσώπων αντιπροσωπεύεται κυρίως από άνδρες. Ωστόσο, «όπως είχε δεσμευθεί και ο πρωθυπουργός, η γυναικεία παρουσία σε κυβερνητικό επίπεδο έχει πλέον ενισχυθεί σημαντικά» μας πληροφορεί.

«Η πρώτη τετραετία έθεσε τις βάσεις, προκειμένου να δούμε τις γυναίκες πιο ενισχυμένες και δυναμικές στα επόμενα χρόνια» σημειώνει, ενώ παροτρύνει τις εταιρείες να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό, προωθώντας την ισότητα με πολιτικές που διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες και επικεντρώνονται στην αναγνώριση του ταλέντου, ανεξαρτήτως φύλου.

«Ενισχύοντας την εκπαίδευση με προγράμματα που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των γυναικών, μπορούμε να δημιουργήσουμε επαγγελματικό περιβάλλον που αντανακλά την ποικιλομορφία» μας λέει.

«Η διασφάλιση ενός ανοιχτού και συνεκτικού εργασιακού περιβάλλοντος, που αντιμετωπίζει κάθε εργαζόμενο με ισότητα ,είναι ουσιώδης, ενώ, παράλληλα, η ενθάρρυνση της γυναικείας συμμετοχής σε ομαδικές δραστηριότητες και η εγκατάσταση αντίστοιχων κοινωνικών προγραμμάτων ενισχύει την αίσθηση αμοιβαίας υποστήριξης και αλληλεγγύης μεταξύ των εργαζομένων» περιγράφει.

Σύμφωνα με την κυρία Αλεξοπούλου, καθίσταται απαραίτητη η επίγνωση ότι κάθε μέλος της ομάδας έχει σημαντικό ρόλο και προσφέρει με τον δικό του/της τρόπο στην επίτευξη των κοινών στόχων.

«Οι κατασκευαστικές εταιρείες, και όχι μόνο, μπορούν να προβαίνουν σε εταιρικές συνεργασίες και πρωτοβουλίες που προωθούν τη γυναικεία συμμετοχή στον κλάδο τους, ενισχύοντας έτσι τον ευρύτερο κοινωνικό αντίκτυπο» καταλήγει.

«Η ευελιξία των γυναικών σαν μια ιδιότητα πνευματική στον υπολογισμό, τον σχεδιασμό, την εποπτεία και τη διαχείριση των έργων αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για αυτό αξίζουν καλύτερης υποστήριξης στις κατασκευές» δηλώνει η κυρία Μοροπούλου.

«Αντί να τις θεωρούν το ασθενές φύλο, όπως παραδοσιακά είθισται να συμβαίνει, οι επιχειρήσεις του κλάδου οφείλουν να τις δίνουν ευθύνες που θα αναδείξουν το πρόσωπο της επόμενης εποχής, που θα έχει το πρόσωπο της γυναίκας» τονίζει.

Ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής
«Κάθε εταιρεία πρέπει να ενθαρρύνει τη διαφορετικότητα μέσω της στρατηγικής της για προσλήψεις, της ισομισθίας, των ίσων προοπτικών ανέλιξης και της αξιολόγησης που βασίζεται στις ικανότητες και όχι στο φύλο» σημειώνει η Αφροδίτη Ψαρά.

Όπως διαπιστώνει από την εμπειρία της στη θέση της CEO «η ύπαρξη γυναικών σε διευθυντικές θέσεις στον κλάδο λειτουργεί ως πόλος έλξης άλλων γυναικών και, παράλληλα, ενθαρρύνει και εμπνέει νέες επαγγελματίες, ωθώντας τες να συνειδητοποιήσουν ότι όχι μόνο δύνανται να εισέλθουν σε αυτό τον ανδροκρατούμενο χώρο αλλά έχουν και την προοπτική ανέλιξης σε ηγετικές βαθμίδες».

«Η υποστήριξη των γυναικών στον κατασκευαστικό κλάδο περιλαμβάνει την αντιμετώπιση διαφόρων πτυχών, όπως η πρόσληψη, η διατήρηση και η δημιουργία ενός ευνοϊκού εργασιακού περιβάλλοντος» τοποθετείται σχετικά η Νάνσυ Μπουρίδου, σημειώνοντας πως η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής μπορεί να επιτευχθεί με την εφαρμογή πιο ευέλικτων ωραρίων ή ωραρίων μερικής απασχόλησης κατά περιόδους, που θα βοηθούσε σημαντικά τις εργαζόμενες μητέρες. «Θεωρείται κομβική η κουλτούρα σεβασμού και υποστήριξης των γυναικών, κάτι που συνεπάγεται την αντιμετώπιση θεμάτων όπως οι διακρίσεις και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος χωρίς αποκλεισμούς, όπου αισθάνονται ότι εκτιμώνται» αναφέρει.

«Οι εταιρείες δύνανται να ενισχύσουν τις δεξιότητες τους μέσω προγραμμάτων κατάρτισης και εκπαιδευτικών ευκαιριών σε διάφορα θέματα που αφορούν την κατασκευή όπως το construction & project management, για παράδειγμα» προτείνει η κυρία Μπουρίδου. «Επίσης μπορούν να τις δίνουν ευκαιρίες να εργαστούν σε έργα διαφορετικών λειτουργιών, ώστε να αποκτήσουν περισσότερες εμπειρίες» συμπληρώνει.

Σοφία Καραγιάννη, Design Review & HS Coordinator, Πατρών –Πύργου, Ολυμπία Όδος

«Προσλάβετε κι άλλες γυναίκες σε θέσεις ευθύνης»
«Ο κατασκευαστικός κλάδος είναι ακόμα ένας κλάδος που σκέφτεται και ενεργεί με βάση τα πατροπαράδοτα από άντρες πρότυπα και καθιερωμένη γνώση του χώρου και αυτό θαρρώ πως έχει μια παγκόσμια διάσταση» μας προσγειώνει στην πραγματικότητα η Σοφία Καραγιάννη, Design Review & HS Coordinator στην Πατρών –Πύργου.

«Εάν υποθέσουμε πως το νομικό πλαίσιο θα ήταν ένα πρώτο και απαραίτητο βήμα υπέρ της ισότητας, το αμέσως επόμενο θα ήταν η εξελιξιμότητα» αναφέρει, σημειώνοντας ως απαραίτητη προϋπόθεση την εφ’ όλης της ύλης αναγνώριση του χώρου προς τις γυναίκες, δηλαδή μια εκ των έσω γνωριμία. «Προσλάβετε κι άλλες γυναίκες σε θέσεις ευθύνης, τολμήστε» μεταδίδει το μήνυμα.

«Η στροφή των επιχειρήσεων στην υιοθέτηση περισσότερο ισορροπημένων μοντέλων λειτουργίας, με τη συμμετοχή μεγαλύτερου ποσοστού γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, δημιουργεί νέους ρόλους για εκείνες» περιγράφει η Τζούλη Χαϊδά, υποστηρίζοντας πως οι εταιρείες του χώρου δεν κάνουν διακρίσεις ως προς το φύλο, αλλά επικεντρώνονται στον επαγγελματισμό και στην αξία των ανθρώπων. «Δε μιλάμε μόνο για βαριές χειρωνακτικές εργασίες αλλά για μία ενασχόληση με έναν τομέα με ευρύ τεχνολογικό και επιστημονικό αντικείμενο, είτε αφορά στο ζήτημα της εξόρυξης και του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, είτε στον τομέα της παραγωγής με υψηλή τεχνολογία, της συσκευασίας και των logistics» περιγράφει, εξηγώντας μας πως «οι καινοτόμες μέθοδοι εξόρυξης αλλά και ο ταχύτατα αναπτυσσόμενος τομέας παραγωγής των μαρμάρων με νέες τεχνολογικές εφαρμογές διαγράφουν ένα λαμπρό μέλλον για τις γυναίκες στο πεδίο της έρευνας και της τεχνολογίας για την αύξηση της παραγωγής και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης».

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, «η αντίληψη ότι η «επιχείρηση των τούβλων και του μπετόν» συνιστά μια καθαρά ανδρική δουλειά, καλλιεργεί συμπεριφορές τις οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν οι γυναίκες εντός του κλάδου, ενώ λειτουργεί εν γένει αποτρεπτικά για αυτές, καθιστώντας τον κατασκευαστικό χώρο επαγγελματικά μη ελκυστικό».

«Αν λοιπόν ο κλάδος έχει αποκτήσει «φύλο», ο μόνος δρόμος που θα οδηγούσε τις εταιρείες να υποστηρίξουν καλύτερα τις γυναίκες στις κατασκευές είναι να υιοθετήσουν με ειλικρίνεια την Ισότητα των Φύλων, δηλαδή την μετρήσιμη ίση εκπροσώπηση γυναικών και ανδρών» προτείνει.

Προγραμμάτων επαγγελματικής ανάπτυξης και κατάρτισης
Η δημιουργία και εφαρμογή προγραμμάτων επαγγελματικής ανάπτυξης και κατάρτισης, σχεδιασμένων με γνώμονα τις ανάγκες των γυναικών, μπορεί να ενισχύσει τις δυνατότητες προαγωγής τους σε ηγετικές θέσεις, αναφέρει η Natasha Covas-Kneiss, συμπληρώνοντας ως κρίσιμους παράγοντες την ενθάρρυνση της πολυμορφίας στο εργασιακό περιβάλλον μέσω της υιοθέτησης ανοιχτών και συμπεριληπτικών πολιτικών, καθώς και τη διαμόρφωση μιας κουλτούρας που υποστηρίζει και ενθαρρύνει τη συμμετοχή των γυναικών σε όλα τα επίπεδα και τομείς.
«Η δημιουργία δικτύων υποστήριξης και μέντορινγκ για γυναίκες θεωρείται, επίσης, σημαντική, καθώς παρέχει πόρους, γνώση και ενθάρρυνση για την επαγγελματική τους ανάπτυξη» συνεχίζει, ενώ καταλήγει πως «οι εταιρείες πρέπει να δεσμευτούν στην καταπολέμηση των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων μέσω της εκπαίδευσης και της ευαισθητοποίησης του προσωπικού τους σε θέματα ισότητας φύλων και διαφορετικότητας»

«Μπορούν να αποτελέσουν φορείς αλλαγής για την καταπολέμηση των έμφυλων στερεοτύπων και προκαταλήψεων με την υιοθέτηση κουλτούρας, πολιτικών και πρωτοβουλιών που στοχεύουν στην προώθηση ισότητας και τη διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος εργασίας που προσφέρει ίσες προοπτικές και ευκαιρίες» επιβεβαιώνει η Μαριλίζας Στεφανίδου.

Όπως σημειώνει «είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι οι εταιρείες έχουν ξεκινήσει να εμπιστεύονται και να αναγνωρίζουν έμπρακτα τις ικανότητες και τη συνεισφορά των γυναικών εργαζομένων, να τις παρακινούν να εκφράσουν τις ξεχωριστές και καινοτόμες ιδέες και προσεγγίσεις τους και να προωθούν την εξέλιξή τους σε θέσεις ευθύνης».

«Σε πρακτικό επίπεδο, για τις γυναίκες ειδικά που περνάνε μεγάλο μέρος του χρόνου τους έξω στην κατασκευή, κάθε καλύτερη και μελετημένη υποδομή είναι μία ανακούφιση στην καθημερινότητά τους και ένας σύμμαχος στη δουλειά τους» μας λέει η η Βιβή Δηλαβέρη, ενώ τονίζει πως σε θεωρητικό επίπεδο δεν ισχύει κάτι διαφορετικό, σε σχέση με τους άλλους κλάδους.

«Το ζητούμενο για τις γυναίκες είναι η αποδοχή του διαφορετικού τρόπου σκέψης και λειτουργίας τους συγκριτικά με τους άνδρες, η ισότητα σε θέματα ευκαιριών και ανταμοιβής καθώς και μια σημαντική υποστήριξη σε έναν άλλον κρίσιμο ρόλο τους στη ζωή, αυτόν της μητέρας» καταλήγει.