Την αναγκαιότητα για τη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού μοντέλου στην Ελλάδα, το οποίο θα δημιουργεί πλούτο αντί απλά να τον ανακυκλώνει, υπογράμμισε μιλώντας στο 1ο διεθνές συνέδριο του ΤΜΕΔΕ με θέμα «Redefining the Future Horizons: Σχεδιάζοντας τις βιώσιμες στρατηγικές του αύριο» ο Αλέξανδρος Εξάρχου, αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Intrakat.

Ο κ. Εξάρχου στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της «ευθυνοφοβίας» που όπως παρατήρησε χαρακτηρίζει ορισμένους ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης στο Δημόσιο, οι οποίοι διστάζουν ή αρνούνται να βάλουν την υπογραφή τους για επενδύσεις, φοβούμενοι ότι αργότερα θα βρεθούν υπόλογοι. Υποστήριξε μάλιστα πως αυτό σχετίζεται και με το μήνυμα των πρόσφατων Ευρωεκλογών: ότι η κυβέρνηση για τέσσερα χρόνια τα πήγαινε καλά, παίρνοντας δύσκολες αποφάσεις, και πρέπει να συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο, αντί να διστάζει και να ολιγωρεί.

Στην πρώτη τετραετία της κυβέρνησης, σημείωσε, οι άνθρωποι με θέση ευθύνης είχαν το θάρρος να πάρουν δύσκολες αποφάσεις, όμως αιφνιδίως το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται το φαινόμενο της ευθυνοφοβίας, που κατά τον ίδιο αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο. «Όλοι όσοι αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης πρέπει να έχουν το θάρρος, αν θεωρούν ότι κάτι είναι νόμιμο, να υπογράφουν – και αν χρειαστεί να ελεγχθεί, να ελεγχθεί.

Μπορεί να σταθεί ένα αφήγημα που για τέσσερα χρόνια πέρασε η κυβέρνηση εν όψει αυτής της ευθυνοφοβίας;», διερωτήθηκε, διαμηνύοντας: «Οι επενδυτές θέλουν σταθερό περιβάλλον και τομές. Αν δεν έχεις το θάρρος, παραιτήσου». Οι αιχμές αυτές, βέβαια, δεν αφορούν τον υπουργό και τον υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών, Χρήστο Σταϊκούρα και Νίκο Ταχιάο, των οποίων το εγκώμιο έπλεξε ο κ. Εξάρχου για την άμεση αντίδρασή τους στο πρόσφατο ατύχημα με βυτιοφόρο στον Ισθμό της Κορίνθου και την έγκαιρη απόφασή τους για κατεδάφιση της γέφυρας που υπέστη ζημιές. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι όλες οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες είναι έτοιμες να «τρέξουν» ανά πάσα στιγμή όταν σημειώνεται ένα ατύχημα, σχολιάζοντας ότι «τα καταφέραμε πολύ καλά».

«Πρέπει να αλλάξουν οι βάσεις της παραγωγής»
Ο κ. Εξάρχου τόνισε ακόμα τη σημασία του Ταμείου Ανάκαμψης, χωρίς το οποίο όπως είπε θα ήταν πολύ διαφορετική η κατάσταση ως προς τη χρηματοδότηση των μεγάλων έργων και υπογράμμισε πως το Ταμείο Ανάκαμψης πρέπει να εξαντληθεί ως εργαλείο, όπως και πάλι, το εργαλείο αυτό θα μας πάει μόνο μέχρι ένα σημείο, και από εκεί και πέρα πρέπει να αλλάξουν οι βάσεις της παραγωγής, αλλιώς «το 2032 θα μας φέρει σε θέση πολύ χειρότερη από το 2010». Όπως εξήγησε, δεν έχουμε πετύχει ακόμα την πλήρη ανάταξη της οικονομίας μας, αλλά μόνο μία προσωρινή διάσωση, και «αν κάτι στραβώσει, θα ξαναβρεθούμε εκεί».